شهادت دردانه اباعبدالله حضرت رقیه تسلیت باد.
ای شام! ای پیچیده در حرارت عصیان! محکمتر بزن این تازیانههای پی در پی را که فردا از جای تازیانهها، هزاران بهار جوانه خواهد زد. خرابههایت، آرامگاه ملایکیست که بر دیوارههای ویرانِ شرم سر میکوبند
میروی و کوچکی دنیا را به طالبانش وامیگذاری. اندوهت را بر صورت خرابه میپاشی و میگذری تا به لبخندی ابدی بپیوندی.
چهارشنبه 29 آذر1391 ساعت: 10:4
توسط:نیماولی
یک پادشه دارد دلم باشد رقیه نام او-خیل ملائک مست مست با نم نمی ازجام او - تازنده هستم تا ابد لعن امیه می کنم- اشک دو چشمم را فقط نذر رقیه می کنم - با گریه وشورفغان طعم غمش را می چشم - آخر خودم را بهر این طفل سه ساله می کشم
وب سایت پست الکترونیک
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۱ ساعت توسط علی ولی
|